12 Aralık 2017 Salı

geldiği gibi




bazı akşamlar öyle kocaman olurmuş ki yalnızlık
çay kaşıklarına sığmaz taşıp akarmış
elimiz gözümüz yalnız bundan yapış yapış
içimde hava kalmadı
sonra da hayat
yapılması gerekenlerden sonra ilk durakta inecek var
kalanlardan gidenlere benden bir selam var
sessizlikten yana içimde tuhaf bir ağrı
çıkmıyor da gitmiyor sanki dersin son sigara molası
şimdi aptal bir kafiyeye takılmış düşüncelerim
seni aramaya da yok dermanım
bana söyleyeceğin bir şey varsa
komodinin üzerine bırak da öyle git
sokak kapısını çekme kalsın
kalan olursa da içimden kitlerim ben
üstü kalsın
sönsün de bir daha yansın
sana sormam ki sen de düzeltme diye beni
bırak raftaki bardaklar yamuk kalsın.
bir şey diyeyim mi
içim yamuk benim içim
akşam vakti hep koltukları tırmalayan
nemli, nikotinli küflü bir renk
içim dışım hep
kavun içi
ve de renkli




Hiç yorum yok:

Yorum Gönder